AİLE İÇİ RAHMET

Birbirinizde huzur ve sükûn bulasınız diye kendi cinsinizden eşler yaratıp,
aranıza muhabbet ve esirgeme koyması, Allah’ın varlığına bir işarettir.
Şüphesiz ki düşünenler için bunlardan alınacak dersler vardır” Rum/21
Âlemlerin Rabbi olan Allah, kendi kudretine dikkat çekerken genellikle göklerin
yerin ve içindekilerin mucizevi yaratılışını gösterir. Yukarıda ki ayette hayretle
müşahede ediyoruz ki eşler arasına konan muhabbet tohumu, göklerin yerin ve
içindekilerin mucizevi yaratılışı gibi büyük önem arz eetmektedir.

Etimolojisi tohum-çekirdeğe dayanan muhabbet, lügatte ülfet sevgi dostluk aşk ve
kendisinde olgunluk görülen şeylerden alınan manevi haz anlamına gelmektedir.
Kuşkusuz, temiz ve meşru nesillerin oluşması için eşler arasına atılan bu rahmet
tohumu, Allah’ın insana verdiği en büyük ikramıdır. Bu ikram olmasaydı eşler birbirlerine,
ebeveynler evlatlarına asla katlanamazdı. Bilindiği gibi insanoğlunun zihinsel ve düşünsel
gelişimi, hayvanlar gibi doğuştan değil, uzun süreli bir eğitimden geçmektedir. Bu eğitimin
ilk ve en önemli evresi aile olduğundan, Allah, tenezzül ettiği insanın eğitimine ayrı bir
önem vermiş ve sonsuz huzuru bulması için aile kurumunu rahmetiyle desteklemiştir.
Çünkü aile bir toplumun en sağlam yapı taşı, en seçkin birimi ve en saygın kurumudur.
Tecrübeyle sabittir ki şehirler ve medeniyetler kuran toplumların arka planında güçlü ve
sağlıklı aile bağları vardır. Bu bağ toplumların can damarıdır. Bu bağ koptuğunda aile
bireyleri tespih taneleri gibi dağılmakta ve bütünden koptukları için varoluş amacını
gerçekleştirememektedir.

Faydaya, iyiye, güzele ve doğruya programlanmış insan, dünyevileşip özünden uzaklaştığı
zaman, bencil, çıkarcı, hazcı, kavgacı, kısaca hayvani dürtülerle hareket ederek kendini ve
çevresini mahvetmektedir. Bu gün yaşadığımız aile içi şiddettin,
geçimsizliğin, acıların ve sayıları her geçen gün artan boşanmaların yegâne sebebi budur.
Hâlbuki hayatını doğru yönetemediği için acılar içinde kıvranan insanın ilacı kendi
içindedir. Fıtratında ki iyilik tohumu, tüm sıkıntıları bertaraf edebilecek güçtedir.
Allah (c.c) kadının ve neslin korunması için evliliği tavsiye etmiş ve bu yapının korunması
için gerekli donanımları insana bahşetmiştir. Hz Âdem ve Havva ile başlayan aile kurumu
insanlığa bırakılmış en eski ve en asil emanettir. Bu emanet toplumsal hayatın en temel
yapı harcıdır. Fakat görüyoruz ki modern hayatın insana sunduğu konfor ve haz duygusu
bu kutsal emanete ağır darbeler vurmaktadır. Zenginliğin, teknolojik imkânların ve dünya
nüfusunun hızla arttığı günümüzde insan hiç bu kadar manen fakirleşmedi. Hiç bu kadar
bireyselleşmedi ve sınırların kalktığı dünyamızda insan hiç bu kadar yalnızlaşmadı. Aynı
mekânda yaşadıkları halde birbirlerinden kopuk aile bireyleri bunun en büyük
göstergesidir. Allah(cc) kerim kitabında nimet azgınlığı, haz düşkünlüğü ve şımarıklık
sebebiyle helak olmuş kavimlerin başından geçen felaketleri hatırlattı. “Allah’ın
kanunlarında-prensiplerinde asla bir değişiklik bulamazsınız” (Ahzap/62) ayetiyle de
şımaran ve haddini aşan toplumların benzer akıbete maruz kalabileceği genel geçer
prensipleri mütemadiyen hatırlattı.

İnsan, yaratıcısı başta olmak üzere kendine ve çevresine karşı sorumlu varlıktır. Bu
sorumluluğu yerine getirebilmesinin yolu doğru bir ahlaki eğitimden geçmektedir. Aile
kurumu bu eğitimin ilk adresi olduğundan, Allah bu kurumun baş aktörlerinin arasını
rahmetiyle donatmış, ancak iradeyi-tercihi kendi ellerine bırakmıştır. İnsan, ya göklerin
yerin ve içindekilerin yaratılışı kadar büyük önem arz eden bu muhabbet tohumunu
yeşertip iki dünya saadetine nail olacak, ya da kurutarak iki dünya felaketini kendi eliyle
hazırlayacaktır.

Allah cümlemizi (cc) “Kendi elinizle kendinizi tehlikeye atmayın”
ayetini anlayan yaşayan ve yaşatanlardan eylesin. Âmin.

No Comments

Post a Comment